زینب چلبی فعال اجتماعی در حوزه زنان و خانواده:

باید میان اشتغال و حضور فعال در خانواده توازنی هوشمندانه برقرار ساخت

به گزارش نویدتهران،خانواده، نخستین سنگ بنای جامعه و مأمن مهر و محبت است. در آغوش گرم خانواده است که هویت فردی شکل می‌گیرد، ارزش‌ها آموخته می‌شوند و احساس امنیت و تعلق خاطر تجربه می‌شود. تکریم خانواده، به معنای پاسداشت این نهاد مقدس و ارج نهادن به تلاش‌ها و فداکاری‌های اعضای آن است.

در راستای نقش اشتغال در پایداری نهاد خانواده و توسعه فردی با خانم زینب چلبی، مشاور امور بانوان معاونت اشتغال وزارت و فعال اجتماعی در حوزه زنان و خانواده گفتگوی صمیمانه انجام داده ایم.

خبرنگار: امروز با موضوعی بسیار مهم و حیاتی، یعنی «نقش اشتغال در پایداری نهاد خانواده و توسعه فردی» در خدمت شما هستیم. مهمان ما در این گفتگو، سرکار خانم زینب چلبی، مشاور بانوان معاونت وزارت رفاه و فعال اجتماعی در حوزه زنان و خانواده هستند. خانم چلبی، خوش آمدید.

خانم چلبی:سلام عرض می‌کنم خدمت شما و مخاطبین ارجمند،باعث افتخار است که در این گفتگو حضور دارم.

خبرنگار: خانم چلبی، در ابتدا بفرمایید که چرا نهاد خانواده، این کوچک‌ترین واحد بنیادین جامعه، نیازمند پایه‌هایی استوار و کارآمد است؟

خانم چلبی: همانطور که اشاره کردید، نهاد خانواده در گذار از بحران‌های اجتماعی و اقتصادی، نیازمند پایه‌هایی استوار است. در این میان، «اشتغال» نقشی فراتر از یک فعالیت صرفاً معیشتی ایفا می‌کند. اشتغال به عنوان یکی از اصلی‌ترین محرک‌های تأثیرگذار بر پایداری، سلامت و کیفیت زندگی خانوادگی شناخته می‌شود که ابعاد مادی و معنوی متعددی را در بر می‌گیرد.

خبرنگار: اولین و ملموس‌ترین بعد اشتغال در خانواده را چه می‌دانید؟

خانم چلبی: نخستین و ملموس‌ترین بُعد اشتغال، تأمین «امنیت اقتصادی» است. برخورداری از یک درآمد پایدار، امکان فراهم‌آوری نیازهای اولیه و ارتقای سطح سلامت و آموزش را میسر می‌سازد. این امنیت اقتصادی، با کاهش استرس‌های ناشی از نوسانات مالی و فقر، بستری آرام را برای رشد اعضای خانواده فراهم می‌آورد. در واقع، ثبات شغلی، توان خانواده را برای مواجهه با چالش‌های پیش‌بینی نشده زندگی افزایش داده و از بروز تنش‌های ناشی از کمبود منابع جلوگیری می‌کند.

خبرنگار: به نظر می‌رسد اشتغال تنها جنبه مادی ندارد. آیا می‌توان آن را ابزاری برای الگوپردازی رفتاری هم دانست؟

خانم چلبی:دقیقاً. علاوه بر ابعاد مادی، اشتغال ابزاری قدرتمند در فرآیند تربیت و اجتماعی شدن فرزندان است. والدین از طریق تعامل با محیط کار، مفاهیمی همچون مسئولیت‌پذیری، انضباط کاری، مدیریت زمان و تاب‌آوری در برابر چالش‌ها را به طور غیرمستقیم به نسل‌های آینده منتقل می‌کنند. در این منظر، اشتغال به عنوان یک «مدرسه زیست‌شناختی» عمل می‌کند که در آن، ارزشِ تلاش و حرفه‌ای‌گری نه به صورت تئوریک، بلکه از طریق مشاهده‌ عملی، در ذهن فرزندان نهادینه می‌شود.

خبرنگار: با وجود تمام این فواید، چالش اصلی در این حوزه چیست؟

خانم چلبی: چالش اصلی، «تعادل میان کار و تعاملات عاطفی» است. با این حال، باید میان اشتغال و حضور فعال در خانواده توازنی هوشمندانه برقرار ساخت. تمرکز افراطی بر فعالیت‌های شغلی می‌تواند منجر به «فرسودگی شغلی» و در نتیجه، کاهش کیفیت تعاملات عاطفی و از دست رفتن انسجام خانواده گردد. از این رو، مدیریت هوشمندانه میان «تعهدات حرفه‌ای» و «حضور معنادار در خانواده»، یکی از بزرگ‌ترین ضرورت‌های مدیریت زیست خانوادگی در جوامع مدرن است.

خبرنگار: سپاسگزاریم خانم چلبی از توضیحات ارزشمندتان.

خانم چلبی: خواهش می‌کنم.